دوشنبه ۲۸ مرداد ۹۸

آسیب

جامع ترین سایت روانشناسی

آسیب

۵۳ بازديد
Klas Tybrandt ، محقق اصلی آزمایشگاه لوازم الکترونیکی آلی در دانشگاه Linkoping ، فن‌آوری جدیدی را برای ثبت شبکه عصبی طولانی‌مدت ایجاد کرده‌است . آن مبتنی بر یک کامپوزیت مواد الاستیک جدید است که رسانایی الکتریکی بالایی دارد و حتی زمانی که طول اصلی آن دو برابر می‌شود ، رسانایی الکتریکی بالایی را حفظ می‌کند .
نتیجه به‌دست‌آمده در هم‌کاری با همکاران در زوریخ و نیویورک به دست آمده‌است . این پیشرفت که برای بسیاری از کاربردها در مهندسی بیوپزشکی بسیار مهم بوده ، در مقاله‌ای که در مجله علمی معتبر مجلات علمی منتشر شده‌است ، شرح داده می‌شود .
کوپلینگ بین اجزای الکترونیکی و سلول‌های عصبی نه تنها برای جمع‌آوری اطلاعات مربوط به سیگنال دهی سلول بلکه برای تشخیص و درمان اختلالات عصبی و بیماری‌ها مانند صرع ، حیاتی است .
آن بسیار چالش برانگیز است که به ارتباطات پایدار بلند مدت که به نورون‌ها و یا بافت آسیب نمی‌زنند دست یابیم ، زیرا دو سیستم ، بافت نرم و انعطاف‌پذیر بدن و اجزای الکترونیکی سفت و سخت الکترونیکی ، خواص مکانیکی متفاوتی دارند .
" از آنجا که بافت انسان انعطاف‌پذیر است و تلفن همراه ، آسیب و التهاب در فصل مشترک با اجزای الکترونیکی سفت و سخت ایجاد می‌شود . Klas Tybrandt ، رهبر گروه الکترونیک نرم در آزمایشگاه الکترونیک الکترونیک ، دانشگاه Linkoping ، پردیس Campus ، می‌گوید : " این بیماری نه تنها باعث آسیب به بافت می‌شود ؛ بلکه سیگنال‌های عصبی مصنوعی نیز ایجاد می‌کند."
Klas Tybrandt ماده رسانای جدیدی را ایجاد کرده‌است که به اندازه بافت انسان نرم بوده و می‌تواند تا دو برابر طول عمر آن کشیده شود . مواد حاوی اکسید تیتانیوم روکش شده با روکش طلا است که در لاستیک سیلیکونی نصب شده‌است . ماده biocompatible است - - که به این معنی است که می‌تواند در تماس با بدن بدون عوارض جانبی باشد و رسانایی آن در طول زمان ثابت باقی می‌ماند .
" استفاده از کامپوزیت ‌های رسانای الکتریکی نرم با چالش‌های متعددی همراه است . ما یک فرآیند تولید الکترودهای کوچک را توسعه دادیم که زیست سازگاری مواد را حفظ می‌کند . Klas Tybrandt می‌گوید : " این فرآیند از مواد بسیار کمی استفاده می‌کند و این به این معنی است که ما می‌توانیم با مواد نسبتا ً گران‌قیمت مثل طلا کار کنیم ، بدون اینکه قیمت گران شود ."
الکترودها در اندازه ۵۰ میکرومتری هستند و در فاصله ۲۰۰ میکرومتری از هم قرار گرفته‌اند . فرآیند ساخت به ۳۲ الکترود اجازه می‌دهد تا بر روی یک سطح بسیار کوچک قرار داده شوند . کاوشگر نهایی که در عکس نشان‌داده‌شده ، دارای عرض ۳.۲ میلی متر و ضخامت ۸۰ میکرومتری است .
The نرم در دانشگاه Linkoping و ETH زوریخ توسعه یافت و محققان دانشگاه نیویورک و دانشگاه کلمبیا متعاقبا ً آن‌ها را در مغز موش‌های صحرایی کاشتند . محققان توانستند سیگنال‌های عصبی با کیفیت بالا را از موش‌های متحرک به مدت ۳ ماه جمع‌آوری کنند . آزمایش‌ها در معرض بازبینی اخلاقی قرار گرفته‌اند و مقررات سخت گیرانه ای را دنبال کرده‌اند که آزمایش‌ها بر روی حیوانات را کنترل می‌کنند .
" وقتی نورون‌ها در مغز سیگنال‌ها را انتقال می‌دهند ، یک ولتاژ شکل می‌گیرد که الکترودها از طریق یک تقویت‌کننده کوچک به بعد منتقل می‌شوند و انتقال می‌دهند. همچنین می‌توانیم ببینیم که کدام الکترودها از کجا ناشی می‌شوند ، که به این معنی است که می‌توانیم محل را در مغز که سیگنال‌ها از آن نشات می‌گیرند تخمین بزنیم . این نوع اطلاعات spatiotemporal برای کاربردهای آتی مهم است . ما امیدواریم بتوانیم برای مثال ، جایی که سیگنال ایجاد حمله صرعی شروع می‌شود ، یک پیش‌نیاز برای درمان آن باشیم . حوزه دیگر کاربرد ، واسط‌های ماشین - ماشینی است که توسط آن فن‌آوری و prostheses آینده می‌تواند با کمک سیگنال‌های عصبی کنترل شود . Klas Tybrandt می‌گوید : " برنامه‌های جالب زیادی نیز وجود دارند که شامل سیستم عصبی محیطی در بدن و نحوه تنظیم اندام‌های مختلف هستند. "
این پیشرفت پایه و اساس حوزه الکترونیک Electronics است که در حال حاضر در دانشگاه Linkoping تاسیس شده‌است و Klas Tybrandt به عنوان بازرس اصلی شناخته می‌شود.
منبع سایت علم روز
تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.